Vandaag, 14 oktober = 24 tisjri
Sabbat

Vandaag is de laatste dag in dit ‘Dagboek’. De najaarsfeesten zijn voorbij. Het eerstvolgende feest is Chanoeka, dat dit jaar van 13 tot en met 20 december gehouden wordt.

Ik wil afronden met kort iets te vertellen over de lezingen in de synagoge, uit de Tora en uit de profeten. Dan volgt nog een vraag om over na te denken – een oude vraag opnieuw. Ten slotte, in plaats van het gebruikelijke ‘extra’, nu een nawoord.

Een nieuwe ronde door de Tora

Ik vertelde al eerder dat in alle synagogen hetzelfde gedeelte uit de Tora wordt gelezen. Daartoe is de Tora verdeeld in parasjot (enkelvoud: parasja). Er zijn er 54, genoeg voor een jaar met een schrikkelmaand. In kortere jaren worden bepaalde parasjot samengevoegd. De parasjot zijn genoemd naar het eerste kenmerkende woord, en elke sabbat wordt dan weer genoemd naar zijn parasja. Zo heet het gedeelte voor vandaag Beresjiet, ‘in den beginne’, en de dag zelf is Sjabbat Beresjiet. Op www.kerkenisrael.nl/jodendom/lezingen_sjabbat.php kun je een overzicht vinden van de lezingen voor elke sabbat, met de namen.

Daar kun je zien dat de eerste parasja een flinke portie is: Genesis 1:1-6:9. Wel een beetje meer dan wij gewend zijn als Schriftlezing in een kerkdienst! Om de hele Tora in een jaar door te lezen moet je wel lange stukken per week doen.

Bij elke parasja hoort ook een haftara, een lezing uit de profeten (daaronder vallen in de Joodse indeling ook de boeken Jozua, Richteren, Samuël en Koningen). Ook deze lezing is vastgesteld. Hij is veel korter dan de parasja. Men leest dus in de synagoge in feite slechts een klein deel van de profeten, maar dat wel elk jaar weer. De kennis van dit deel van de Bijbel is daardoor bij veel Joden ‘plaatselijk’. (Zoals ook bij veel christe­nen, maar dan om andere redenen…)

Meeleven door meelezen?

Om te blijven meeleven met het Jodendom zou je een jaar met de synagoge kunnen meelezen. Bijvoorbeeld elke dag een gedeelte van de parasja, en dan op sabbat ook de daarbij horende profetenlezing (ook te vinden in bovengenoemd overzicht). Kijk dan of je ook het verband ziet tussen de profetenlezing en (een bepaald gedeelte van) de parasja.

 

Om over na te denken

Op de eerste dag (15 sept.) vroeg ik:

  • Welke redenen kun je bedenken om met Israël mee te leven tijdens deze voor hen zo bijzondere periode?
  • Wat is voor jou persoonlijk de belangrijkste reden?
  • Zou je op die vragen nog hetzelfde antwoord geven, of is er wellicht wat bij gekomen, of verschoven?

 

Nawoord

We hebben een maand lang meegeleefd met Israël. Een klein beetje, want het moest elke dag een behapbaar stukje zijn. En de meesten van ons zullen niet echt in Israël of in de synagoge zijn geweest – en dan wordt het pas echt… Toch hoop ik dat wat ik ervan heb doorgegeven, wel heeft kunnen inspireren. Ik verstuurde elke dag een mail, naar uiteindelijk zevenhonderd adressen. Ik kreeg tientallen positieve reacties. In een aantal daarvan werd gevraagd of het ‘Dagboek’ niet gedrukt kan worden. Anderen vroegen me om met zoiets door te gaan, het hele jaar door – of in een volgende feestperiode.

Om met die laatste vraag te beginnen: het hele jaar door, dat wordt wat te veel gevraagd – van mij, maar wellicht ook van jullie. Gezien het succes kunnen we echter nog weleens kijken naar de mogelijkheid om dit ook voor andere bijzondere perioden te doen.

We hebben ervoor gekozen het ‘Dagboek’ niet te drukken. Ik begrijp dat het voor sommigen van ons wat makkelijker te lezen zou zijn. Maar je mist dan de speciale mogelijkheden van webpagina’s, zoals de koppelingen naar filmpjes, geluiden en artikelen. Ook was leidend voor onze opzet het ‘bij de dag lezen’. Met een boekje voor dit jaar lukt dat volgend jaar niet.

Wat ik nu geschreven heb, blijft op de website van het CIS staan. Wellicht komen we volgend jaar opnieuw met een ‘Dagboek’, met globaal genomen dezelfde inhoud, maar dan up-to-date gebracht, dus zo ingedeeld dat de stukjes weer op de goede dagen terechtkomen.

Ik heb beloofd de mailadressen alleen voor dit dagboek te gebruiken en daarna het bestand te ver­nietigen. Dat doe ik dus nu. Ik raad jullie wel aan om je te abonneren op de Nieuwsbrief van het Centrum voor Israëlstudies. Dan krijgen jullie vanzelf bericht als er weer zoiets als het ‘Dagboek bij de Joodse najaarsfeesten’ gaat komen – of nog ander moois!